Sports Businesses In The Era Of Technologıcal Change/Digitalization: The Effect Of Socıal Capital On Organizational Change
Teknolojik Değişim/Dijitalleşme Döneminde Spor İşletmeleri: Sosyal Sermayenin Örgütsel Değişime Etkisi
Sports Businesses In The Era Of Technologıcal Change/Digitalization: The Effect Of Socıal Capital On Organizational Change
Teknolojik Değişim/Dijitalleşme Döneminde Spor İşletmeleri: Sosyal Sermayenin Örgütsel Değişime Etkisi
The purpose of this study is to examine the effect of the social capital levels of employees working at the Istanbul Metropolitan Municipality (İBB) on their perceptions of organisational change. The research was conducted within the framework of a correlational survey model based on a quantitative research approach. The study group consisted of a total of N=300 employees working in different units within the İBB. The study group was determined using convenience sampling, one of the purposive sampling methods, and individuals of different ages, seniority and education levels were selected to ensure participant diversity. The Social Capital Scale, consisting of two sub-dimensions (relational and cognitive) based on the theoretical framework of Nahapiet and Ghoshal (1998), and the Organisational Change Scale adapted from Vakola and Nikolaou (2005) were used as data collection tools. The construct validity of the scales was tested using exploratory factor analysis (EFA) and confirmatory factor analysis (CFA); factor loadings were above .50, and goodness-of-fit indices (CFI=.99, GFI=.96, RMSEA=.071) were found to be acceptable. The reliability of the scales was assessed using Cronbach's alpha coefficients, and values above .80 were obtained for all subscales. Pearson correlation analysis and multiple linear regression analysis were used in the analysis of the data. The findings indicate positive and significant relationships between both relational and cognitive social capital and organisational change (r=.55 and r=.61, p<.01). According to the regression analysis results, social capital variables explain 52% of the variance in the perception of organisational change, with cognitive social capital being the strongest predictor of organisational change (β=.414, p<.001). The research findings reveal that social capital is a critical factor that facilitates the adaptation of Istanbul Metropolitan Municipality employees to change processes and supports change. At the conclusion of the study, it is recommended that municipal managers and human resources departments design programmes to strengthen social capital, that policymakers develop regulations that support employee commitment and a climate of trust, and that researchers conduct comparative and longitudinal studies in different municipalities.
Bu araştırmanın amacı, İstanbul Büyükşehir Belediyesi’nde (İBB) görev yapan çalışanların sosyal sermaye düzeylerinin örgütsel değişim algıları üzerindeki etkisini incelemektir. Araştırma, nicel araştırma yaklaşımına dayalı olarak ilişkisel tarama modeli çerçevesinde yürütülmüştür. Araştırmanın çalışma grubunu, İBB bünyesinde farklı birimlerde görev yapan toplam N=300 çalışan oluşturmaktadır. Çalışma grubu, amaçlı örnekleme yöntemlerinden kolay ulaşılabilir durum örneklemesi ile belirlenmiş, katılımcı çeşitliliği sağlamak amacıyla farklı yaş, kıdem ve eğitim düzeylerinden bireyler seçilmiştir. Veri toplama aracı olarak Nahapiet ve Ghoshal’ın (1998) kuramsal çerçevesi temel alınarak iki alt boyuttan (ilişkisel ve bilişsel) oluşan Sosyal Sermaye Ölçeği ile Vakola ve Nikolaou’dan (2005) uyarlanan Örgütsel Değişim Ölçeği kullanılmıştır. Ölçeklerin yapı geçerliği, açıklayıcı faktör analizi (AFA) ve doğrulayıcı faktör analizi (DFA) ile test edilmiş; faktör yüklerinin .50’nin üzerinde olduğu, uyum iyiliği indekslerinin (CFI=.99, GFI=.96, RMSEA=.071) kabul edilebilir düzeyde olduğu görülmüştür. Ölçeklerin güvenirliği Cronbach’s alfa katsayıları ile değerlendirilmiş ve tüm alt boyutlarda .80’in üzerinde değerler elde edilmiştir. Verilerin analizinde Pearson korelasyon analizi ve çoklu doğrusal regresyon analizi kullanılmıştır. Bulgular, hem ilişkisel hem de bilişsel sosyal sermaye ile örgütsel değişim arasında pozitif ve anlamlı ilişkiler olduğunu göstermektedir (r=.55 ve r=.61, p<.01). Regresyon analizi sonuçlarına göre sosyal sermaye değişkenleri, örgütsel değişim algısındaki varyansın %52’sini açıklamakta olup, bilişsel sosyal sermaye örgütsel değişimin en güçlü yordayıcısıdır (β=.414, p<.001). Araştırma sonuçları, sosyal sermayenin İBB çalışanlarının değişim süreçlerine uyumunu kolaylaştıran ve değişimi destekleyen kritik bir unsur olduğunu ortaya koymaktadır. Çalışmanın sonunda, belediye yöneticilerine ve insan kaynakları birimlerine sosyal sermayeyi güçlendirecek programlar tasarlamaları, politika yapıcılara çalışan bağlılığı ve güven ortamını destekleyici düzenlemeler geliştirmeleri, araştırmacılara ise farklı belediyelerde karşılaştırmalı ve boylamsal çalışmalar yürütmeleri önerilmiştir.
Alavi, M., & Leidner, D. E. (2001). Review: Knowledge management and knowledge management systems: Conceptual foundations and research issues. MIS Quarterly, 25(1), 107–136.
Allameh, S. M. (2018). Antecedents and consequences of intellectual capital: The role of social capital, knowledge sharing and innovation. Journal of Intellectual Capital, 19(5), 858–874.
Allameh, S. M. (2018). The impact of social capital on organizational innovation: The mediating role of knowledge management. Journal of Intellectual Capital, 19(5), 1–21. https://doi.org/10.1108/JIC-06-2017-0073
Backhaus, I., Lohmann-Haislah, A., Burr, H., Nielsen, K., Di Tecco, C., & Dragano, N. (2024). Organizational change: Challenges for workplace psychosocial risks and employee mental health. BMC Public Health, 24(2477), 1–11.
Bah, M. O. P., Sun, Z., Hange, U., & Edjoukou, A. J. R. (2024). Effectiveness of organizational change through employee involvement: Evidence from telecommunications and refinery companies. Sustainability, 16(9), 1–21.
Becker, G. S. (1962). Investment in human capital: A theoretical analysis. The Journal of Political Economy, 70(5, Part 2), 9–49.
Büyüköztürk, Ş., Kılıç Çakmak, E., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş., & Demirel, F. (2016). Bilimsel araştırma yöntemleri (20. baskı). Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık.
Carmona-Lavado, A., Cuevas-Rodríguez, G., & Cabello-Medina, C. (2010). Social and organizational capital: Building the context for innovation. Industrial Marketing Management, 39(4), 681–690.
Colbert, A., Yee, N., & George, G. (2016). The digital workforce and the workplace of the future. Academy of Management Journal, 59(3), 731–739.
Cunningham, J. B., Farquharson, J., & Hull, D. (1991). A profile of the human fears of technological change. Technological Forecasting and Social Change, 40(4), 355–370.
Davis, M. C., & Coan, P. (2015). Organizational change. In J. Barling & J. Robertson (Eds.), The psychology of green organizations (pp. 244–274). Oxford, UK: Oxford University Press.
Evangelinos, K. I., & Jones, N. (2009). An analysis of social capital and environmental management of higher education institutions. International Journal of Sustainability in Higher Education, 10(4), 334–342.
Hair, J. F., Black, W. C., Babin, B. J., & Anderson, R. E. (2010). Multivariate data analysis (7th ed.). Upper Saddle River, NJ: Pearson.
Hernaus, T. (2008). Generic process transformation model: Transition to process-based organization. Business, 385, 1–16.
Karasar, N. (2020). Bilimsel araştırma yöntemi: Kavramlar, ilkeler, teknikler (35. baskı). Ankara: Nobel Akademik Yayıncılık.
Khatoon, S., & Farooq, A. (2016). Impact of organizational change on organizational performance. Global Journal of Management and Business Research, 16(1), 1–12.
Kivimäki, M., Vahtera, J., Pentti, J., Thomson, L., Griffiths, A., & Cox, T. (2001). Downsizing, changes in work, and self-rated health of employees: A 7-year 3-wave panel study. Anxiety, Stress & Coping, 14(1), 59–73.
Kromah, M. D., Ayoko, O. B., & Ashkanasy, N. M. (2024). Commitment to organizational change: The role of territoriality and change-related self-efficacy. Journal of Business Research, 174, 107537.
Kuusisto, M. (2017). Organizational effects of digitalization: A literature review. International Journal of Organization Theory & Behavior, 20(3), 341–362.
Nunnally, J. C., & Bernstein, I. H. (1994). Psychometric theory (3rd ed.). New York: McGraw-Hill.
Real, J. C., Leal, A., & Roldan, J. L. (2006). Information technology as a determinant of organizational learning and technological distinctive competencies. Industrial Marketing Management, 35(4), 505–521.
Schneider, M. (2018). Digitalization of production, human capital, and organizational capital. In C. Harteis (Ed.), The impact of digitalization in the workplace (Professional and Practice-based Learning, Vol. 21, pp. 29–44). Springer International Publishing.
Suddaby, R., & Foster, W. M. (2016). History and organizational change. Journal of Management, 43(1), 19–38.
Şahinli, S. (2023). Değişim yönetimi ve liderlik arasındaki ilişkide kurumsal iletişimin aracılık rolü: İstanbul ili özel hastaneler uygulaması (Yayımlanmamış doktora tezi). Marmara Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü.
Tabachnick, B. G., & Fidell, L. S. (2013). Using multivariate statistics (6th ed.). Boston: Pearson.
Tsai, F. S. (2018). Knowledge heterogeneity, social capital, and organizational innovation. Journal of Organizational Change Management, 31(1), 154–167.
Tsai, Y. (2018). The effect of social capital and absorptive capability on innovation in hospitals. Journal of Nursing Management, 26(2), 1–9. https://doi.org/10.1111/jonm.12513
Tsoukas, H., & Chia, R. (2002). On organizational becoming: Rethinking organizational change. Organization Science, 13(5), 567–582.
Turan, A. (2013). Sosyal sermayenin bilgi paylaşma tutumuna etkisi: Motivasyonun bu etkideki rolü üzerine bir araştırma (Yayımlanmamış doktora tezi). İstanbul Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü.
Van Tran, D., Van Nguyen, P., Dinh, N. T. T., Huynh, T. N., & Van Ma, K. (2024). Exploring the impact of social capital on business performance: The role of dynamic capabilities, open innovation and government support. Journal of Open Innovation: Technology, Market, and Complexity, 10(2), 1–12.
Van Tran, T., Nguyen, H. N., Le, T. T., & Nguyen, H. P. (2024). Social capital and organizational change: Evidence from emerging markets. Journal of Organizational Change Management, 37(3), 215–231. https://doi.org/10.1108/JOCM-10-2022-0311
Vasilev, V. L., Gapsalamov, A. R., Akhmetshin, E. M., Bochkareva, T. N., Yumashev, A. V., & Anisimova, T. I. (2020). Digitalization peculiarities of organizations: A case study. Entrepreneurship and Sustainability Issues, 7(4), 3173–3190.
Verdorfer, A. P., & Ginkel, G. (2024). Adapting to organizational change in a public sector high-reliability context: The role of negative affect and normative commitment to change. Journal of Public Administration Research and Theory, 34(3), 465–479.
Telif Hakkı (c) 2025 Yönetim ve Eğitim Bilimleri Dergisi
Bu çalışma Creative Commons Attribution 4.0 International License ile lisanslanmıştır.
İndir
Makale Bilgileri
- Makale Türü Makaleler
- Gönderildi Eylül 30, 2025
- Yayınlanmış Eylül 30, 2025
- Sayı Cilt 4 Sayı 3 (2025): JMEDUSCI
- Bölüm Makaleler
