The Effect of Couples' Communication Skills on Conflict Resolution Styles: A Case Study in Konya Province
Çiftlerin İletişim Becerilerinin Çatışma Çözüm Stillerine Etkisinin İncelenmesi: Konya İli Örneği
This study aims to examine the impact of communication skills on conflict resolution styles among married individuals. Marital relationships are dynamic and complex structures in which individuals unite socially, emotionally, and economically. Conflicts are inevitable in this process, and communication skills play a pivotal role in managing them. The literature emphasizes that effective communication includes empathy, clear self-expression, and active listening, which contribute significantly to marital satisfaction. In this context, determining the effect of communication competence on conflict resolution styles is critical for enhancing family harmony and strengthening marital bonds. The study employs a relational survey model and was conducted with 426 married individuals residing in Konya, Turkey, selected through convenience sampling. Data were collected using a personal information form, the Communication Skills Scale (developed by Korkut-Owen & Demirbaş Çelik, 2017), and the Conflict Resolution Styles in Romantic Relationships Scale (developed by Özen, 2016). Data analysis was performed using SPSS 25, employing Pearson correlation and multiple linear regression techniques. Findings indicate a positive but low-level significant relationship between communication skills and conflict resolution styles, with a moderate correlation observed specifically between constructive resolution strategies and communication skills. Regression analysis reveals that communication skills have a limited predictive power on conflict resolution styles, with only the “willingness to communicate” sub-dimension approaching significance. These results suggest that conflict resolution cannot be explained solely by communication competence; other psychosocial variables such as personality traits, attachment styles, and marital duration also play a role. In conclusion, the findings highlight that developing effective communication skills supports the adoption of constructive behaviors in conflict resolution processes. The study underscores the importance of communication-focused interventions in marital counseling and family therapy and recommends further research in diverse sociocultural contexts to enhance generalizability.
Bu araştırmanın amacı, evli bireylerin iletişim becerilerinin çatışma çözüm stilleri üzerindeki etkisini incelemektir. Evlilik ilişkileri, bireylerin sosyal, duygusal ve ekonomik boyutlarda bir araya geldikleri, dinamik ve karmaşık yapılardır. Bu birliktelik sürecinde, çiftlerin karşılaştığı sorunlar kaçınılmaz olup zaman zaman çatışmalarla sonuçlanabilmektedir. Bu bağlamda, bireylerin sahip oldukları iletişim becerileri, söz konusu çatışmaların yönetiminde belirleyici rol oynamaktadır. Literatürde etkili iletişim becerilerinin; empati kurabilme, kendini açık ve net ifade etme, etkin dinleme gibi alt bileşenlerden oluştuğu ve evlilik doyumunu artırdığı sıkça vurgulanmaktadır. İletişim yeterliklerinin çatışma çözüm stillerine olan etkisinin belirlenmesi, aile içi uyumun sağlanması ve evlilik bağının güçlendirilmesi açısından önem taşımaktadır. Bu araştırmada ilişkisel tarama modeli benimsenmiş olup, Türkiye'deki büyükşehirlerden biri olan Konya'da yaşayan 426 evli bireyden kolayda örnekleme yöntemi ile veri toplanmıştır. Veri toplama araçları olarak; kişisel bilgi formu, Korkut-Owen ve Demirbaş Çelik (2017) tarafından geliştirilen İletişim Becerileri Ölçeği ile Özen (2016) tarafından geliştirilen Romantik İlişkilerde Çatışma Çözme Stilleri Ölçeği kullanılmıştır. Veriler SPSS 25 paket programı aracılığıyla analiz edilmiş; hipotezlerin test edilmesinde Pearson korelasyon analizi ve çoklu doğrusal regresyon analizi yöntemlerine başvurulmuştur. Araştırma sonuçlarına göre, iletişim becerileri ile çatışma çözüm stilleri arasında pozitif yönde anlamlı ancak düşük düzeyde bir ilişki bulunmuştur. Özellikle olumlu çatışma çözüm stratejileri ile iletişim becerileri arasında orta düzeyde anlamlı bir ilişki olduğu tespit edilmiştir. Regresyon analizi bulguları ise, iletişim becerilerinin çatışma çözüm stillerini yordama gücünün sınırlı olduğunu; yalnızca “iletişim kurmaya istekli olma” alt boyutunun anlamlılık sınırında bulunduğunu göstermektedir. Bu sonuç, çatışma çözümünün yalnızca iletişim yeterlikleri ile açıklanamayacağını, kişilik özellikleri, bağlanma stilleri ve evlilik süresi gibi diğer psikososyal değişkenlerin de etkili olabileceğini göstermektedir. Sonuç olarak, araştırma çiftlerin sağlıklı iletişim becerileri geliştirmesinin çatışma çözüm süreçlerinde yapıcı davranış biçimlerini benimsemelerine katkı sağladığını ortaya koymaktadır. Bulgular, evlilik danışmanlığı ve aile terapisi uygulamalarında iletişim odaklı müdahale programlarının önemini desteklemektedir. Ayrıca, farklı sosyokültürel bağlamlarda yürütülecek benzer çalışmaların alanyazına katkı sunacağı ve genellenebilir sonuçların elde edilmesini sağlayacağı düşünülmektedir.
Bayraktar, M. (2015). Evlilikte iletişim sorunları ve çözüm yolları. Aile ve Toplum, 28(3), 45–62.
Çelik, S. (2006). İletişim becerileri ile çatışma çözüm yolları arasındaki ilişki. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 3(26), 75–86.
Ergun, G. (2020). Evlilikte uyum ve çatışma: İletişim becerileri bağlamında bir inceleme. Psikoloji Çalışmaları Dergisi, 43(1), 92–107.
Gottman, J. M., & Krokoff, L. J. (1989). Marital interaction and satisfaction: A longitudinal view. Journal of Consulting and Clinical Psychology, 57(1), 47–52. https://doi.org/10.1037/0022-006X.57.1.47
Güleç, S. (2018). Sosyal medya kullanımı ve evlilik ilişkileri: Nitel bir analiz. İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi, 7(3), 115–134.
Helvacıoğlu, F., & Eliüşük Bülbül, E. (2022). Evlilikte bağlanma stilleri ve çatışma çözüm stratejileri. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 12(63), 98–115.
Işık, A. (2022). Evli bireylerin iletişim becerilerinin evlilik uyumlarına etkisi. Sakarya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 25(2), 214–229.
Karasar, N. (2014). Bilimsel araştırma yöntemi: Kavramlar, ilkeler, teknikler (27. baskı). Ankara: Nobel Yayıncılık.
Korkut-Owen, F., & Demirbaş Çelik, N. (2017). İletişim becerileri ölçeğinin geçerlik ve güvenirlik çalışması. Eğitimde Psikolojik Hizmetler Dergisi, 8(1), 22–36.
Özen, A. (2016). Romantik ilişkilerde çatışma çözme stilleri ölçeğinin geliştirilmesi: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Kişilik ve Sosyal Psikoloji Dergisi, 3(2), 51–65.
Telif Hakkı (c) 2025 Yönetim ve Eğitim Bilimleri Dergisi
Bu çalışma Creative Commons Attribution 4.0 International License ile lisanslanmıştır.
İndir
Makale Bilgileri
- Makale Türü Makaleler
- Gönderildi Haziran 16, 2025
- Yayınlanmış Haziran 16, 2025
- Sayı Cilt 4 Sayı 2 (2025): JMEDUSCI
- Bölüm Makaleler
